পাইপৰ শেষৰ সবিশেষ আওকাণ কৰাটো সহজ যেতিয়া মানুহে কেৱল পাইপৰ ব্যাসৰ ওপৰত গুৰুত্ব দিয়ে। আচলতে পাইপৰ শেষে সিদ্ধান্ত ল’ব পাৰে যে চাইটৰ দলটোৱে কিমান দ্ৰুততাৰে লাইনটো স্থাপন কৰিব পাৰে। এটা সাধাৰণ মূৰ ৱেল্ডিঙৰ বাবে বা পিছলৈ প্ৰক্ৰিয়াকৰণৰ বাবে উপযোগী হ’ব পাৰে। ফিল্ড ৱেল্ডিঙৰ পৰিকল্পনা কৰিলে এটা বেভেলড এণ্ডে সময় ৰাহি কৰে। খাঁজযুক্ত মূৰ প্ৰায়ে ক্লেম্পৰ সৈতে ব্যৱহাৰ কৰা হয়, গতিকে খাঁজৰ গভীৰতা আৰু প্ৰস্থ কাপলিঙৰ সৈতে মিলিব লাগিব।
সৰু আকাৰৰ বাবে সূতাযুক্ত মূৰ সাধাৰণ, কিন্তু পৰিবহণৰ সময়ত সূতাটো সুৰক্ষিত কৰিব লাগে। আৱৰণযুক্ত পাইপৰ বাবে শেষৰ অংশটোক অধিক মনোযোগ দিয়াৰ প্ৰয়োজন কাৰণ কাটিলে বা থ্ৰেডিং কৰিলে তীখাটো উন্মুক্ত হ’ব পাৰে। প্ৰক্ৰিয়াকৰণৰ পিছত মেৰামতিৰ আৱৰণ বা শেষ বন্ধ কৰাৰ প্ৰয়োজন হ’ব পাৰে। যেতিয়া এটা অৰ্ডাৰ দিয়া হয়, অংকনত শেষৰ ধৰণ, দৈৰ্ঘ্য সহনশীলতা, আৰু শেষৰ টুপিৰ প্ৰয়োজন আছে নে নাই দেখুৱাব লাগে। এই সবিশেষ সজ্জাগত নহয়। ইহঁতে পলম হ্ৰাস কৰাত সহায় কৰে, ভুল ফিটিং এৰাই চলে, আৰু সংস্থাপনৰ কাম পৰিকল্পিত সময়সূচীৰ ওচৰত ৰাখে।
